یکی از محسوس ترین حوزه هایی که می توان نقش دیزاین در زندگی روزمره را در آن دید، دیزاین اطلاعات رسمی و اداری (Official Information) است. اگر برای مثال در کشوری، علائم کنار جاده ها نتوانند سریع و بدون فوت وقت به مخاطب خود اطلاع دهند که چگونه از پارکینگ خارج شود، از کدام سمت جاده براند، اتوبان از کجا شروع می شود یا اینکه چطور می توان به خروجی فلان خیابان دسترسی پیدا کرد، آنگاه این علائم در آزمون «عدم دریافت اطلاعات» مردود شده اند و البته این ناکامی تاثیر مستقیمی بر استنباط مخاطب از این علائم خواهد داشت و در مواردی دیدگاه او نسبت به آن کشور را نیز دگرگون خواهد کرد.

در اوایل دهه ۱۹۶۰ وقتی «جاک کینیر» (Jock Kinneir) و «مارگارت کالورت» (Margaret Calvert) بسیاری از علائم جاده های بریتانیا را تنظیم کردند - احتمالا بی آنکه خود بدانند - نه تنها الگویی جهانی برای انتقال اطلاعات و علائم جاده ای ارائه کردند، بلکه در همان حال ناخواسته برای ملت بریتانیا نشانی مشترک ساختند. در حقیقت شاید تنها هنگامی که راننده ای در کشوری غیر از کشور خودش رانندگی کند، در می یابد که سیستم علائم کشور متبوعش تا چه اندازه با دریافت او عجین شده است. برای مثال، رانندگی کردن در طول یکی از مرزهای اروپایی آشکار می کند که فلشی که معنای آن «مستقیم به سمت جلو» است می تواند بسته به این که در خاک آلمان هستید یا سوییس به ترتیب به سمت بالا یا پایین باشد. شاید برای درک بهتر بد نباشد نگاهی به شکل تابلو «خیابان یک طرفه» و «ورود ممنوع» در کشورهای مختلف بیاندازیم. البته علائم اصلی راهنمایی و رانندگی عموما شکلی یک پارچه در همه کشورها گرفته است و از این دست تنها معدودی است که متفاوت می نماید.

بسیاری از ما اهمیت این قالبها و شیوه ارائه اطلاعات را دست کم می گیریم، اما به محض اینکه این علائم اندکی دست کاری می شوند بلافاصله متوجه می شویم که چیزی اشتباه است و البته در این تغییر آن نوع از ویژگی «خوانایی» که به علائم جاده نسبت داده می شود نیز تحت تاثیر قرار گرفته و از آن کاسته می شود. (فارغ از اینکه علائم جدید بالنفسه تا چه اندازه توانایی انتقال پیام را دارند).

* Design Museum: Jock Kinneir & Margaret Calvert
** استخراج از مقاله مایکل جانسون، ترجمه آرش مومنیان، با تلخیص و تغییر و اضافات
*** در همین رابطه: «نقش دیزاین در زندگی روزمره: یک مثال ساده»