طی قرن بیستم گامهای بلندی در جهت پیشترف دیزاین علامتها و اطلاعات برداشته شد که در واقع نتیجه فائق امدن بر دشوارترین «دیزاین های اطلاعاتی» (Information Design) بود. در این قرن، زمانی که نقشه کش بیکاری به نام «هری بِک» (Harry Beck) تصمیم گرفت وقت آزاد خود را صرف ابداع شیوه ای ساده تر برای درک نقشه راه آهن زیرزمینی لندن کند - که در آن زمان بسیار پیچیده و دشوار بود - هیچ کس حتی تصور نمی کرد که او دست تنها مقوله ای کاملا جدید را در دیزاین باب کند.